| - l e x` -'s profileฉันไม่เป็นไรหรอก มันก้อเ...BlogListsGuestbook |  Tools  Help |
Thanks for visiting!
New Soulwrote:
เเงยบไปเลยแหะ สเปซนี้
Apr. 25
cookiewrote:
อัพได้แล้วลุง ดองจนเน่าแล้ว
Dec. 1
New Soulwrote:
สเปซสวยหว่า
นู๋ชอบๆๆ
ชอบเพลงรักคุณเข้าอีกแล้วด้วย
โดนนนนนนนนนนน
ดูแลตัวเองด้วยน้าๆ
ว่างๆมาเยี่ยมก้อด้าย
เค้าไม่กัด
Nov. 8
[M] î m ì .•°•.°ˊwrote:
อัพใหม่ได้แร้ววลุง
Oct. 5
[M] î m ì .•°•.°ˊwrote:
สเปสแนวดีอ่ะลุง
อ่านแล้วมันดี อิอิ
Oct. 4
|
ฉันไม่เป็นไรหรอก มันก้อเหงา...เหงานิดหน่อยความเหงา...เหงานั้นแหละคือฉัน ฉันรักตัวเองซะจนไม่คิดรักคนอื่น October 24 ใกล้อีกไม่กี่วัน ก้อจะถึงวันเกิดแว้วว วันเกิดปีนี้ ความรุ้สึกแปลกๆ เหมือนว่ามันจะไม่ค่อยจะสำคัญอะไร
ทำให้เกิดคำถามขึ้นมาว่า "ปีนี้กุจะจัด ดีมั้ยว่ะ ?" เหมือนเพื่อนๆเริ่มห่างหายกันไป กลัวว่าจะรวมตัวกันไม่ได้
จริงๆแล้วจุดเด่นของวันเกิดผม มันคือ งานเลี้ยงรุ่น ย่อมๆ นั้นเอง คนที่สำคัญในงาน คงไม่ใช่ตัวเจ้าของวันเกิด
แต่กลับเป็นคนที่มาในงานมากกว่า ผมก้อเริ่มๆถามเพื่อนบางส่วนว่า "เฮ้ย วันเกิดกุ จะจัดมีมั้ยว่ะ" และคำตอบที่ได้มา
มันทำให้ผมรุ้ว่า "เออหว่ะ กุต้องจัดดิ" เพื่อนๆหลายๆคนคงอยากจะเจอกัน ในหนึ่งปีคงมีแค่งานนี้เท่านั้น ที่จะทำให้ได้เจอกัน
หน้าที่ของผมคือ พยายามรวบรวมเพื่อนมาให้ได้มากที่สุด April 02 ห้ามจัยเราก้อต้องฝืนใจตัวเองอยุ่ตลอด เพื่อไม่ให้ไปรบกวนเวลาของใคร ทุกครั้งที่อยากคุย
ต้องคิดก่อนเสมอว่าถึงเวลาหรือยัง มากไปมั้ย เค้าจะรำคานมั้ย บางครั้งก้อเกรงใจ
ดูเหมือนว่าผมจะไม่สนใจ แต่อยากจะบอกว่า "ไม่ได้แสดงออกเฉยๆ"
[โอกาสมี สำหรับคนที่พร้อมเสมอ] พร้อมแค่ไหนว่ะเนี้ยะเรา เดินไปก้อกัวสะดุดล้มซะก่อน
กัวไปหมดทุกอย่างเลยนะ ไม่ให้กัวได้ไงหล่ะ เสียจะหมดอยุ่แล้ว ให้เหลืออะไรมามั่งก้อดี March 21 คนดีนานมากแล้วที่ไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้มาก่อน วันนี้ได้มีโอกาศคุยโทรสับกับผู้หญิงคนนึง ไม่ขอเล่าที่มาขอผู้หญิงคนนี้แล้วกัน
สิ่งที่ผมไม่เคยรุ้สึกมาก่อนคือ เรื่องราวที่เธอได้เล่าให้ผมฟังเกี่ยวกับแฟนเก่าของเธอ เธอชมว่าแฟนเก่าเธอเป็นคนดีมากๆ
เป็นคนที่เธออยากจะฝากชีวิตไว้ด้วย ถึงแม้ว่าเค้าจะเคยทำเรื่องไม่ดีกับเธอมาก่อน แต่ความดีที่เค้ามีให้เธอมันมากมาย
จนเรื่องที่คิดว่าใหญ่ของใครหลายคน กลายเป็นเรื่องที่เธอยอมมันได้
ในระหว่างที่เราคุยกันอยุ่ ผมก้อหันมามองตัวเองว่า ตลอดเวลาที่กุบอกใครต่อใครว่า "กุเป็นคนดี" บางคนก้อเห็นด้วยกะผมว่า
"เออ เมิงดีจริง" แต่บางคนก้อมองผมเป็นคนเลว"อันนี้ กุไม่สน ไม่แคร์สายตาใคร" แต่สิ่งที่ผมต้องค้นหามันต่อไปคือ
มันต้องดีขนาดไหน ถึงจะลบล้างความเลวที่เคยทำไว้ให้ใครต่อใคร แล้วจะมีใครชมผม ชื่นชมผม ยกย่องผมมั่งมั้ย
คุณกล้าจะบอกกับใครมั้ยว่า แฟนเก่าคุณดีแค่ไหน ถึงแม้ว่าเค้าจะเป็นฝ่ายที่ทิ้งเราไป
เรื่องที่เธอเล่ามาทั้งหมด ทำให้ผมรุ้สึกอิจฉาผู้ชายคนนั้นมาก เกิดมาไม่เคยอิจฉาผู้ชายเลย
ถึงแม้ว่าเรื่องของเธอจะจบแบบไม่สวยงาม แต่ความดีที่มากมายของผู้ชายคนนั้น ก้อยังอยุ่ในความทรงจำของเธอ
สุดท้ายและ เธอบอกว่า เธอกลัวรถไฟ เพราะมันเหมือนกิ้งกือ [เฮ้อ...! คิดไปได้]
March 16 อึดอัด"กลืนไม่เข้า คายไม่ออก" ลำบากใจทุกๆครั้ง ที่เห็นสิ่งที่เราไม่ชอบ สิ่งที่เราไม่อยากให้เป็น แต่ก้อพุดอะไรไม่ได้
ก้อไม่ได้หวังให้ใครมาเป็นอย่างที่เราวาดไว้ บางครั้งก้ออยากจะพูดออกไปว่า ไม่ชอบให้เป็นแบบนี้
แต่ผมก้อไม่ได้ไปมีสิทธิ์ออกคำสั่งกะใคร
อาจจะเห็นผมเป็นผ่าเหล่าผ่ากอ ไม่ค่อยสนใจใคร
ห่าเรื่องเยอะชิบหายไม่รุ้ว่า จะพิมเรื่องไหนดี วุ้ "ไม่อยากให้ตัวเองเจ็บ ไม่อยากให้ตัวเองทรมาน"
ปวดหัวๆ ไม่รุ้ว่าจะเดินไปในทิศทางไหนดี จะเดินหน้าต่อ แต่ตัวเองต้องรู้สึกไม่ดี จะรอดูท้องฟ้าที่สดใส แต่ถ้าสุดท้ายมันกลับว่างเปล่า
หรือว่า หยุดเรื่องราวไว้แค่นี้ เราคงไม่มีเวลาไปดูแลใครๆ [กุต้องการคนมาดูแล]
อยากจะเย็นชา ไร้หวัใจ ไร้ความรู้สึก แต่มันก้อทำได้เพียงต่อหน้า แต่ผลที่กลับมา มันทำร้ายตัวเองเสมอ
ช่วยบอก ช่วยพุดอะไรกับผมหน่อย March 07 สุขบางเวลา...ดีกว่าเหงาใจทุกวันช่วงเวลาที่พิเศษ เวลาของความสุข มันต้องมีอะไรที่ปะปนกะมันอยุ่เสมอ อยุ่ที่ว่าคุณจะสังเกตุเห็นมันหรือไม่..?
บางคนเห็น แต่ไม่ใส่ใจ บางคนหลงอยุ่ในความสุขจนไม่เห็นอะไรเลย แค่ผมเสือกทั้งเห็น แล้วก้อคิดด้วยสิ
แม้มันจะเป็นพียงเวลาไม่นาน แต่ผมก้อไม่อยากรับรุ้เรื่องเหล่านั้นเลย เวลาที่พิเศษของผม มันเป็นของผมคนเดียวมั้ย
อีกฝ่ายอาจจะเฉยๆ หรือคิดว่าเป็นการเสียเวลา
ได้อย่าง ก้อต้องเสียอย่าง แต่ก้อดีกว่าไม่ได้อะไรเลย แล้วเราก็คงไม่มีอะไรให้เสียไปมากกว่านี้แล้ว March 04 ไม่มีชื่อเรื่อง...?เห็นคนอื่นมีความสุข เราก้อสุขใจตาม ยิ่งเป็นสิ่งที่เราช่วยเค้าให้มีความสุข เรายิ่งภาคภูมิใจ
เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้มีส่วนร่วมช่วยเหลือพี่อยุ่คนนึง ให้เค้าประสบผลสำเร็จกับความรัก
เห็นเค้ามีความสุข ผมก้อสุขตาม ผมก้อได้แต่คอยว่า สิ่งที่ผมทำให้คนอื่น มันจะย้อนสิ่งดีๆ
มาให้ผมได้พบได้เจอมั่ง แต่ก้อไม่รุ้ว่า มันจะทดแทนในสิ่งที่ผมเลวๆไว้ได้บ้างรึเปล่า
ต้องทำดีอีกสักแค่ไหน แต่ที่ทำไปก้อเพื่อตัวเองทั้งนั้น มีใครบ้างหวังทำบุญโดยไม่หวัง
ว่าชาติหน้าจะได้ดี หรือแค่ได้ทำก้อสุขใจแล้ว อย่างน้อยก้อต้องหวังอยุ่ลึกๆมั่งแหละ
บางครั้งก้อเสียความรุ้สึกอยุ่ตลอด ว่ารุ้ทั้งรุ้ว่าไม่ชอบ แต่ก้อยังจะทำ เราก้อพุดอะไรไม่ได้
ผมไม่นิยมพุดซะด้วย ทำเป็นอย่างเดียว February 28 เวลา จะช่วยอะไรมีแต่คนคอยพูดว่าไม่เปนไรนะ
เพราะเวลาจะทำให้ฉันนั้น.ดีขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ฉันก็ได้แต่รอแต่คอยเวลานั้น เพราะว่ามันไม่เคยจะเดินมาถึงฉันเลยสักครั้ง เวลาก็เลยผ่านไป และตัวฉันก็ยังคงเศร้าเสียใจ ฉันไม่เชื่อ อีกแล้วที่เขาพูดกัน เวลาจะช่วยอะไร ถ้าใจฉันยังรอเธอ
ยังคงคิดถึงเธอ ยังคงรักแต่...เธอ เวลาจะช่วยอะไร ถ้าใจฉันยังละเมอ ยังคงรัก...แต่เธอ อยู่เสมอ..ทุกวัน ฉันจึงเลือกที่จะรอเธออยู่ตรงนี้ แม้ว่าใครจะพูดอย่างไรก็ไม่รู้ไม่..สนใจ เพราะฉันไม่มีทางที่ดีกว่าทาง..นี้ หรือว่าใครมีทางที่ดีก็บอกฉันทีได้ไหม ถ้าฉันต้องรอ ถ้าฉันต้องรอเวลา ฉันกลับไปรักเธอไม่ดี..กว่า อืม ฮืมมม เวลาไม่ช่วยอะไร ถ้าใจฉันยังรอเธอ ยังคงคิดถึงเธอ ยังคงรักแต่เธอ อย่าว่าแต่เวลาเลยที่ฉันต้องรอ แม้คนที่จะให้รอก้อยังไม่มี February 20 แลกเปลี่ยนเรื่องในหัวมันมีให้เขียนออกมาเยอะแยะมากมาย ไม่รุ้ว่าจะเอาอันไหนออกมาก่อนดี
พึ่งมานั่งสงสัยเรื่องของความรัก ว่ามันมีอะไรเยอะแยะมากมายที่เราไม่เข้าใจ
มันมีอะไรที่ซับซ้อน วุ่นวาย งงกับมันจริงๆ วันนี้จะมาพุดถึงความรักในมุมมองของการแลกเปลี่ยน
คุณคงเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้กันมาบ้าง รักยอมได้ทุกอย่าง แต่ไม่ใช่ว่ายอมโดยไม่หวังอะไร
ทำไปด้วยหวังว่าเค้าจะรักเรา ทำไปเพื่อเค้าจะได้ยอมเรามั่ง เลยเกิดคำถามมาว่า "จริงหรอ ยอมได้ทุกอย่าง...? "
ผมก้อไม่ค่อยจะขอให้ทำอะไร ทั้งที่อยากให้เค้าเป็นอย่างที่เราหวัง ก้อเลยไม่รุ้ว่า จริงรึเปล่า
บางคนบอกว่า "ขอให้เล็กบอก แล้วจะทำให้" ก้อเคยนึกเสียดายอยุ่เหมือกันว่า ทำไมตอนนั้น กุไม่พุดว่ะ
รักคือ รักเดียว มีให้กับคนคนเดียว ไม่มีคำว่ารักใครมากกว่า ไม่มีคำว่ารักใครน้อย ถ้าจะมีรักครั้งใหม่ ก็ต้องไม่เหลือรักครั้งเก่า
แล้วคุณหล่ะ รักเป็นแบบไหน
February 18 ไม่หลับ ไม่นอนมองดูเวลาตอนนี้ 03:11 พยายามไปนอนแว้ว แต่ก้อนอนไม่หลับ เลยต้องลุกมานั่งหน้าคอม
เสือกเกิดอาการเหงากระทันหันขึ้นมาซะงั้น หยิบโทรสับมาดู ก้อไม่รุ้จะโทรหาใครในเวลานี้
และต่อให้เป็นเวลาอื่นๆ ก้อไม่รุ้ว่าจะโทรหาใครเหมือนกัน เปิดMsn ขั้นมาก้อเจอแต่
Busy Away Offline สรุปคอมยังช่วยอะไรไม่ได้เหมือนเดิม อยากจะหลับซะตอนนี้
ไม่อยากมาง่วงตอนใกล้เช้า อยากรุ้ว่าในขณะที่เรากำลังเหงา ต้องการคุยกับใครสักคน
ยังมีคนอื่นที่เหมือนเรามั้ยในเวลานี้ แต่คงไม่มีใครมานั่งบ้าเหงาตอนตีสามหรอก
ป่านนนี้ก้อคงนอนหลับน้ำลายไหลกันหมดแล้ว
ไม่จำเป็นต้องรุ้ว่าเคยทำอะไรให้ใคร แต่อยากให้รุ้ไว้แค่ฉันได้ทำก้อสุขใจแล้ว ถึงแม้ว่าเทอจะไม่เคยรุ้ก้อตาม February 14 14 Febวันนี้คงจะต้องเป็นอีกหนึ่งวันที่ผมต้องอิจฉาคนอื่น ไม่รุ้ว่าจะอิจฉาแบบไหนดี อิจฉาที่เค้ามีคนเอาดอกมาให้
หรืออิจฉาที่ หลายคนมีของที่จะให้คนพิเศษ วันนี้ก้อคงจะเป็นวันธรรมดาสำหรับผมที่อยากจะให้มันผ่านไป
เหมือนทุกๆวัน วันแห่งความรัก ดูเหมือนว่าจะไม่มีค่าอะไรสำหรับผม คนที่รักใครไม่เป็น ใจจริงก้ออยากจะรักใครสักคน
แต่ทุกๆครั้งที่เกิดความรัก เค้าคนนั้นก้อมักจะทำให้ผมเสียใจอยุ่เสมอๆ เลยกลัวที่จะรักใคร ถึงแม้ว่าผมจะรักใครไม่เป็น
แต่ผมก้อทำหน้าที่คนรักได้ไม่ต่างอะไรกับคนที่เค้ารักกัน มันต่างกันแค่เพียงนิดเดียว วันนี้ไม่ต้องการอะไรมากมายนอกจาก
ข้อความดีๆผ่านsms
คงไม่มีอะไรจะเล่าต่อแล้ว เด่วพากันเศร้า February 06 ชีวิต....เบลอ....เบลอผมรุ้สึกดีทุกๆครั้งที่มีคนมาบอกว่า เมื่อไหร่พี่เล็กจะอัพสเปช อย่างน้อยๆก้อมีคนอยุ่กลุ่มหนึ่งที่คอยติดตามอยุ่
ว่าเรากำลังทำอะไรอยุ่ สบายดีมั้ย มีคนคอยเป็นห่วงเรา ถึงแม้ว่าจะไม่สนิทก้อตาม
ตลอดเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมา [มกราคม] เดือนนั้นฟุ้งซ่านเอามากๆ ตามหาอะไรอยุ่หลายๆอย่าง แค่สุดท้าย
ก้อไม่เจอกับอะไรที่ตัวเองต้องการ ยอมรับว่าเดือนที่ผ่านมาไม่มีสมาธิในชีวิตเลย มานั่งนึกย้อนแล้ว แดกเหล้าไป
20วัน หยุดงาน 5วัน แถมใช้เงินติดลบอีก ทุกอย่างที่เสียไปไม่ได้อะไรกลับมาเลย แต่ก้อไม่เคยเสียดาย
รอแค่ว่าเมื่อไหร่ มันจะเป็นวันของเรา พอมาเดือนนี้ ไม่มีเวลาให้ฟุ้งซ่านเลย งานเพียบ อยากจะบอกว่าพักผ่อนไม่พอ
เหนื่อยกาย แต่ในส่วนลึกก้ออยากจะมีคนมาดูแล แต่ผมคงไม่มีเวลาไปดูใครเค้าได้ ขนาดตัวเองยังดูแลไม่ได้เลย
การหาใครสักคนคงไม่ยาก แต่การที่ใครสักคนจะอยุ่กับเราไปตลอด นี่สิที่ยากกว่า
January 29 เชื่อเถอะ ว่าโสดมีคนถามผมอยู่เสมอว่า โสดจริงหรอ...? บางครั้งถามแล้วก้อยังจะถามอีก เหมือนไม่แน่ใจในคำตอบที่บอกออกไป
ทุกคนคิดว่า ผมคงอยุ่คนเดียวไม่ได้หรอก จริงแล้วก้ออยากจะบอกว่า ไม่ได้อยากเป็นโสดนักหรอก แต่สถานการณ์
มันบีบบังคับ ว่าผมต้องอยุ่คนเดียวจริงๆ ไม่ใช่ไม่หาให้มันมี แต่หาแล้วมันไม่มี การเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่ ผมรุ้สึกว่ามันยาก
ถึงขั้นว่ายากมากๆ เพราะผมคงไม่มีเวลาดูแล เอาใจใส่เค้ามากมายขนาดนั้น ใจอ่ะพร้อมอยากจะมี แต่เวลามันไม่เอื้ออำนวย
ไอเพื่อนๆ มันก้ออยากจะหาให้นะ แต่มันก้อกลัวว่าผมจะทำให้เค้าเสียใจ สรุปแล้วไม่กล้ามีใครเข้ามา กลัวว่าจะเสียใจจากผม
กลายว่าผมกลายเปงคนเลวๆไปโดยง่ายดาย แต่ก้อไม่นึกเสียใจในสิ่งที่ทำลงไป ก้อทำไปแล้วนี่หว่าเสียใจไปมันก้อไม่ทำให้อะไรดีขึ้น
ใจนึงก้ออยากจะเลวให้รุ้แล้วรุ้รอดไปเลย อีกใจก้อคิดว่า รอดูไปก่อน ไหนๆก้อถูกดูไม่ดีแล้วนิ เลวอีกนิดจะเป็นอะไรไปหล่ะ
อยากมีคนมาเอาใจใส่เรา อยากมีคนมาคอยดูแลเรา
ที่ผ่านมาดูแลตัวเองไม่ไหวแล้ว
January 21 เจ็ดร้อยสามสิบวันในแต่ละวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว เราไม่รู้หรอกว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นยังไง ต้องเจอกับอะไรบ้าง
แต่ผมก้อสามารถจำได้ตลอดว่า ที่ผ่านมาผมเคยทำอะไรลงไปบ้าง ต้องเจออะไรมาบ้าง ทั้งดีและร้าย
และวันนี้เป็นวันครบรอบสองปี ที่ทำให้ผมรู้จักผู้หญิงหนึ่งคน ภาพเหตุการณ์วันนั้นผมยังจำได้ดี
ผมรู้จักผู้หญิงคนนึงโดยผ่านแฟนของเพื่อน เราเจอกันครั้งแรกที่ร้าน er`bar เวลาประมาณ สี่ทุ่มกว่าๆ
ตลอดเวลาที่พวกเราอยุ่ในร้าน ไม่มีการคุยหรือสนทนากันเลย มีแค่การแนะนำตัวตามธรรมดา ที่โต๊ะของเรามีกันอยุ่
สี่คน ส่วนมากจะคุยกันเพื่อนผมเป็นส่วนใหญ่ หลังจากนั้นเวลาประมาณเกือบตีหนึ่ง ก้อตกลงกันจะกลับ
ผมได้รับมอบหมายให้ไปส่งเธอคนนั้น โดยเราไปด้วยกันหมดทั้งสี่คน เป้าหมายคือคลองหก
เธอคนนั้นนั่งข้างหน้า ประโยคที่เธอถามผมเป็นประโยคแรกของวันนั้นคือ "เมารึเปล่า" ระหว่างที่เรากำลังเดินทางไปส่งเธอ
บนรถผมเปิดสถานีวิทยุอยุ่ FM:106.5 Green wave เป็นเพลงแนวฟังสบายๆ ความเร็วในการขับตอนนั้น ประมาณหกสิบห้ากิโลเมตร/ชั่วโมง
และแล้วจุดสำคัญของเหตุการณ์นั้นก้อเกิดขึ้น เมื่อมีเพลงหนึ่งดังขึ้นมาในรถผม ซึ่งเพลงนี้ผมค่อนข้างจะแน่ใจว่าน้อยคนที่จะร้องได้
หรือจะรู้จักมัน ถ้าผมหูไม่ฝาด ผมได้ยินเสียงเธอร้องเพลงนั้นอย่างเบาๆ ผมเลยเห็นความพิเศษในตัวผู้หญิงคนนั้น
แต่ผมก้อไม่ได้พุดอะไรออกไป หลังจากนั้นเธอก้อถามว่า "มีเพลงความลับมั้ย...?" ผมรีบตอบไปอย่างไว "มี"
เธอบอกว่า "ขอฟังหน่อย" ผมเลยตอบไปว่า "อยุ่ที่บ้าน" ในใจก้อคิดว่า ความลับ - พอส แต่เธอบอกว่า ความลับ - แตงปาริฉัตร
หลังจากนั้นเราก้อหยุดการสนทนาไปนาน ส่วนเพื่อนผมกับแฟนของมันก้อยังนั่งๆนอนอยุ่ที่เบาะหลังคอยสังเกตุการ
จนใกล้จะถึงที่หมายปลายทาง เธอก้อเริ่มบอกทาง ผมก้อเลยบอกว่า "โอ้โห โคตรเปลี่ยว" มันมืดมากมาย ดูท่าแล้วท่ามากลางคืนแบบนี้
มีหวังโดนฉุดแน่นอน เธอก้อบอกทางไปเรื่อยๆ จนถึงหอ ชื่อ"หมูแฮม" ชื่อหอก้อน่ากิงซะและ ฮ่าๆ หลังจากนั้นก้อไปแบกสัมภาระของเธอที่ท้ายรถ
พร้อมกับประโยคที่ว่า "ขอบคุณค่ะ ขับรถดีๆนะ" เมื่อเธอลงไปเรียบร้อย เพื่อนผมกับแฟนของมันก้อเริ่มเล่าประวัติและวีรกรรม ของเธอให้ผมฟัง
หลังจากได้รับรู้เรื่อง มันถามผมว่า "เมิงจะจีบมั้ย...?" ผมก้อตอบไปว่า เมิงจะบ้าหรอ!
แต่หลังจากนั้นหลายๆเหตุการณ์ก้อทำให้เราได้เจอกันอีก ผมเลยตัดสินใจที่จะจีบเธอ โดยคิดตลอดว่าคงไม่สำเร็จ เพราะเรื่องเธอกับผมเป็นไปได้น้อยมากๆ
สุดท้ายนี้เธอทำให้ผู้ได้รู้อะไรมากขึ้นได้หลายๆอย่าง เช่น 11.11 ' 22.22 ' 00.00 มันเป็นเวลาที่เราต้องอธิฐานในสิ่งที่เราอยากได้ แล้วมันก้อเป็นจริง
ทำให้ผมรู้ว่า : ผู้หญิงใช้เวลาแต่งตัวนานกว่าที่ผมคิด
ทำให้ผมรู้ว่า : ความรู้สึกของผู้หญิงละเอียดอ่อนกว่าที่ผมคิด
ทำให้ผมรู้ว่า : ยังมีอีกหลายๆอย่างที่ผมไม่รู้เกี่ยวกับผู้หญิง แต่ผู้หญิงด้วยกันถึงจะเข้าใจกัน
January 10 เพราะเป็นฉันจงมีเวลาให้กับคนพิเศษของคุณทุกครั้งที่เค้าขอ ผมมานั่งนึกย้อนเรื่องราวเก่าๆที่ผ่านมา เหมือนกับว่า
สิ่งต่างๆที่ไม่ดี ที่เคยทำไว้กับใครมันก้อจะย้อนกลับมาสู่ตัวเรา เหมือนเวรกรรมเลย ในช่วงนี้ผมหาเวลาให้กับตัวเอง
เพื่อจะได้เจอคนอื่น ทดแทนช่วงเวลาที่ขาดหายไป กลับกลายเป็นว่า คนอื่นก้อไม่มีเวลาให้กะผมเหมือนกัน
วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่หวังว่าจะได้ไปดูหนังกะใครคนนึง แล้วก้อผิดหวังเป็นครั้งที่สี่ มันมากเกินไปที่จะรุ้สึกไม่ดี
หลังจากนี้ผมก้อคงต้องกลับไปทำงานตามปกติ คงต้องทำหนักกว่าเดิมเป็นสองเท่า
คุณมีสิทธิ์ที่จะเลือก เลือกที่จะอยุ่กับใครเลือกที่จะไปไหนมาไหน เลือกที่จะคุยกับใคร และเลือกที่จะไม่สนใจใคร
ผมก้อมีสิทธิ์เลือก แต่ผมขอเลือกที่จะถอยออกมา ยอมเป็นคนเห็นแก่ตัวที่จะทำให้ตัวเองไม่ต้องรุ้สึกแย่ไปกว่านี้
ในขณะที่มีใครคนนึงทำอะไรให้กับเราอยุ่ เราอย่าคิดว่าเค้าทำแบบนี้กับเราคนเดียว แม่บอกผมอยุ่เสมอๆเวลาที่
เห็นผมซึมๆเงียบๆ แม่บอกว่า "อย่าไปจริงจังกับชีวิตให้มากนัก" ผมก้อปฏิเสษกลับไปเสมอว่าไม่ได้คิดอะไร
แต่พอมาถึงตอนนี้ หรือว่าผมควรจะปล่อยอะไรให้มันผ่านไปมากกว่านี้ เบลอ บื้อ ไม่ใส่ใจไปเลย
อย่าได้ทำให้ตัวเองเสียใจไปมากกว่านี้
ทุกอย่าง ได้จากฉันไป คงเหลือเพียงลมหายใจ กับชีวิตที่ทรมาน
ทุกคน ที่เคยรักก็ทิ้งฉันไป ไม่มีเลยคนที่เข้าใจ รู้สึกเหมือนว่าไม่มีใคร...ต้องการ ทั้งชีวิต ฉันต้องสูญเสียหมดสิ้นแล้ว ไม่เหลือ...อะไร มันมืดมนไม่มีทางให้ไป ไม่มีใครจะอยู่เพื่อฉัน |
||||||
|
|
